Na de bloeiperiode van de oude stijl jazz in het begin van de vorige eeuw, verplaatste de jazz-scene zich naar Europa. De diverse jazzstijlen floreerden daar vooral in de periode vlak na de Tweede Wereldoorlog. Maar voor een select groepje muzikanten bleef toch de oude New Orleans Jazz van vroeger het ware. De in 1995 opgerichte Chicago Jazz Band speelt in de traditie van die beginjaren van de jazz, zo rond 1910 tot 1930 en dat komt tot uiting in de bezetting, met onder andere bassaxofoon en banjo. De muziek is vrolijk en swingend, meeslepend en ingetogen, maar vooral compact en authentiek, waarbij de nadruk ligt op het collectief. Veel oorspronkelijke New Orleans nummers staan op het repertoire en worden met groot enthousiasme gespeeld. Een aantal is terug te vinden op de cd die de band in mei 2006 samenstelde, opnam bij Dirk’s ‘Pathefoon’ in Zuid-Scharwoude en daarna onder de naam I’ll Fly Away werd uitbracht. (zie hieronder)  1. Algiers strut (Thomas Valentine) 2. Chimes Blues (Joe 'King'Oliver - Lil Armstrong) 3. I get the Blues (Harry Stodard - Marcy Klauber) 4. When you wore a Tulip (Percy Wenrich - Jack Mahoney) 5. Sobin' Blues (V. Berton - Art Kassel) 6. Sportin' live Blues (Jack Dupree) 7. Wild Cat Blues (Thomas 'Fats'Waller - C. Williams) 8. Does Jesus care (J. Lincoln Hall - Frank E. Graeff) 9. Just telephone me (Pete Wendling - Max Kortlander) 10. Blue Bells Goodbye (Traditional) 11. Down in Honkey tonk town (Charles Mccarron - Chris Smith) 12. If those Lips could only speak (Chas. Ridgewell - Will godwin) 13. I'll fly away (Albert E. Brumley) | (boven) Will Thijssen magnifiek op de clarinet in het nummer Wild cat Blues tijdens een concert in de Koogerkerk van Zuid Scharwoude (NH). (boven) De band speelt Down in Honky Tonk Town tijdens het Bloemen Corso in Winkel in 2007 (NH).
Drummer Jan Nanne speelde in deze filmpjes nog de sterren van de hemel. Een specialist op de temple blocks. Jan verkoos eind 2008 een andere muzikale richting op te gaan. Sindsdien zit Fred de Haas achter de ketels van de schitterende Gretsch drumkit en roffelt er lustig op los. Soms vingerfluit hij een deuntje mee . . . Mooi he, zo'n bassax. Wouter Borgers bespeelt met gemak die enorme 'toeter'. Als vocalist is hij ook te horen . . . Tjibbe de Vries schuift zich een slag in de rondte en de neusfluit is hem ook niet vreemd . . . . Hans Lampers laat niet alleen zijn cornet swingend zingen, ook met 'his masters' voice' kan hij aardig uit de weg. . . Siem de Reus, jarenlang virtuoos spelend met de zwarte en witte toetsen, heeft eind 2011 afscheid genomen van de band . . . maar . . . Trees Mol heeft zijn plek op de pianokruk ingenomen. Een waardige vervanger, die het spelen met mollen en kruisen maar niet kan laten . . . . Met clarinettist Will Thijssen komt menigeen in hogere (toon)sferen . . . Last but not least, weet Leo Bogaards iedere banjosnaar gevoelig te raken. Hij bewaakt het repertoire met zijn leven en zingt de sterren van de hemel . . . |
